In memoriam Co Koopen
Op 17 juni 2022 overleed Jacobus Pieter Koopen, bij ons beter bekend als Co en in de stad als Kootje, vader van Peter, die jarenlang de financiën voor de club beheerde en meer deed dan dat.
Maar Peter had het dammen niet van een vreemde, want vader Co kon ook wel aardig schuiven. Ik vermoed dat hij in zijn jonge jaren ook al eens lid van de club geweest is, maar heb dat niet kunnen terugvinden. In elk geval kwam hij eind jaren ’70 weer een keertje langs. En bleef. Tot zijn gezondheid achteruit ging.
We herinneren ons Co als een trouw lid, altijd vriendelijk en blij, ook als hij verloor.
We wensen de familie veel sterkte.
Co rust in vrede.
Ik vond een aardige partij van Co, vermoedelijk uit het begin van de jaren ’80.
Co Koopen – Piet Pietersz
Datum onbekend, gespeeld voor de onderlinge competitie.
1. 34-29 19-23; 2. 31-26 23x34; 3. 40x29 17-22; 4. 44-40 11-17; 5. 49-44 7-11; 6. 36-31 1-7; 7. 31-27 22x31; 8. 26x37 18-22; 9. 39-34 13-18; 10. 44-39 9-13; 11. 36-31 4-9; 12. 41-36 14-19; 13. 47-41 19-24; 14. 32-28 20-25; 15. 29x20 25x14; 16. 34-30 14-19; 17. 31-26 10-14; 18. 37-32 5-10; 19. 30-25 18-23; 20. 50-44 12-18; 21. 41-37 7-12; 22. 37-31 15-20; 23. 31-27 22x31; 24. 26x37 20-24; 25. 46-41 16-21; 26. 28-22 18x27.
Wit geeft onnodig een schijf weg, waarschijnlijk uit angst voor een vastloper.
27. 32-28 23x32; 28. 37x28 21-26; 29. 41-37 2-7; 30. 28-23 19x28.
Maar hij ziet weer verrassend kans om die schijf terug te pakken. Het kan verkeren, sprak Brederoo al.
31. 33x31 13-19; 32. 38-33 8-13; 33. 42-38 12-18; 34. 31-27.
Oei, wat een gevaarlijk spel. 38-32 was nog goed speelbaar om de gelederen gesloten te houden.
34. - - 7-12; 35. 38-32 3-8.

Stand na 35 van zwart.
Die 31-27 was natuurlijk heel zwak, maar ook op de 3-8 van zwart kan veel worden aangemerkt. Had hij daar 10-15 gespeeld, dan waren er allerlei dreigingen in de stand gekomen.
Wit begaat nu een beslissende fout, met de bedoeling 35-30, 25-20 en een damzetje.
36. 33-28, zwart won een schijf en stond zo goed dat hij later ook de partij zou winnen.
Verloren was de stand voor wit nog lang niet, maar hij is beperkt. Bijvoorbeeld:
27-21 11-16; 43-38 16x27; 32x21 17-22 ; 21-16 10-15; 40-34 22-28 en zwart heeft toch wel het beste van het spel.
Jan Mekken woonde zijn leven lang in Alkmaar, maar was onderwijzer in Schagen en daar heeft hij heel wat kinderen de kunst van goed dammen bijgebracht. Maar hij wilde ook altijd weten hoe het op de Enkhuizer Damclub toeging. Hij had namelijk op de lerarenopleiding kennis gemaakt met Tine Kofman, dochter van Piet Kofman, de man die de club keer op keer door moeilijke tijden wist heen te slepen. Hij kwam regelmatig even bij de familie Kofman langs en ik heb hem daar ook verschillende keren ontmoet.Als eerbetoon voor de man die zijn stempel zo op het Noordhollands dammen had gedrukt, werd door de Alkmaarse damvereniging DDD een sneldamtournooi voor club-viertallen georganiseeerd, dat de naam Jan Mekken Toernooi kreeg. Maar ook DDD ging ter ziele en daarmee het toernooi. Tot de mannen in de Zaanstreek in 2011 besloten dat het nieuw leven moest worden ingeblazen. En natuurlijk deden wij er weer aan mee.
Op 4 mei overleed Bram Duijn, acht dagen vóór zijn 77ste verjaardag. Bram was in zijn jonge jaren lid van de club, maar moest stoppen doordat hij een bestaan als vrachtrijder had gekozen. Altijd ’s avonds laat thuis en ’s morgens weer vroeg op, dat viel met een damclub niet te combineren.